07.01.06
Bear-garden in Beer Garden  (ใครคิดชื่องานเนี่ย..)
อันที่จริงไม่่ได้เล่นใน Beer Garden แต่เป็น Book Garden ต่างหาก เพราะสถานที่คือร้าน Asian Bound Book อยู่ในย่าน Shimo-Kitazawa ย่าน Vintage , Arty แหล่งช้อปปิ้ง น่ารัก ๆ แบบย้อนยุค ร้านขายเสื้อผ้ามือสองก็มากมาย บรรยากาศเหมาะกับการเดินเที่ยวเล่นจริงๆ
เวลาที่เราต้องเตรียมตัว Stand by และ Set เครื่องดนตรีคือเวลา 5 โมงเย็น  ทั้งๆที่จริงๆ แล้ววันนี้เรายังไม่หายจากอาการหวัด เสียงก็ยังไม่สมบูรณ์ แต่ทำยังไงได้ฟะ ก็ต้องทำตามหมายกำหนดการที่วางไว้แล้ว เป็นไข้หวัดใหญ่ฉลองปีใหม่ นอนซมอยู่บนเตียงตั้งแต่วันที่ 2
เซ็งไปเลย..อากาศที่นี่หนาวแห้ง  ทำให้หายยากกว่าเดิม สงสัยยาของที่นี่อาจจะไม่แรงพอที่จะต่อสู้กับเชื้อโรคที่แสนจะแข็งแรงและร่าเริงในตัวของเรา...
การเป็นโรคภัยไข้เจ็บเป็นเรื่องที่ทรมานและน่ารำคาญมากๆ ขอให้ทุกคนมีสุขภาพที่ดีแข็งแรง
อย่าเจ็บไข้ได้ป่วยเลย.....
...วันนี้อีกเช่นเคยนั่งรถขนเรื่องดนตรีและอุปกรณ์มาเตรียมตัวราวๆ ห้าโมงเย็น มีเวลาเซ็ทเครื่องและไฟ
ประมาณหนึ่งชั่วโมง สำหรับวันนี้มาเล่นที่ร้าน Asian Bound Book มีแผ่นของ Panda Records ขาย หมวก และเสื้อยืดก็มี.. แถมคนขายที่นี่สุดจะเชียร์ผลงานของ Bear-garden แอบดีใจนะเนี่ย..
ก่อนหน้าที่จะมาเล่นที่นี่มีโอกาสได้ไปงานเลี้ยงปีใหม่ของทางร้าน..กินดื่มคุยกันขำๆ ทุกคนน่ารักมากๆ ที่สำคัญคือมีพนักงานของร้านเป็นคนไทยเสียด้วย คือน้องปุ๋ม (มาเรียนที่นี่สองปีแล้ว) ก็คุยกันเฮฮา สนุกสนาน ขำมากๆ ส่วนผู้จัดการร้านก็น่ารักมาก ไว้ผมทรงเอฟโฟร เสียด้วย ทุกคน friendly น่ารักจริงๆ

....วันนี้พยายามมากๆ ที่จะเปล่งเสียงโดยไม่ให้ไอค่อกแค่ก..ระหว่างเพลง ไม่อยากให้คนดูผิดหวัง (โห..)
เค้าอุตส่าห์ตามมาดูกัน แฟนเพลงส่วนใหญ่เป็นแฟนเพลงประจำ ตามมาดูอยู่เรื่อยๆ เห็นกันจนจำหน้าได้ ทักทายกันจนจะเป็นเพื่อนกันอยู่แล้ว...ดีนะ
ทางร้านมีเบียร์สิงห์ให้ดื่มด้วย ดื่มแล้วก็คิดถึงเพื่อนๆ แก๊งค์นักดื่มของเราที่กทม. คนดูทยอยกันมา
บรรยากาศน่ารัก เล็กๆ ดูอบอุ่นดี ตอนเล่น...รู้สึกดีที่เหมือนได้ร้องเพลงให้เพื่อนฟัง จบด้วยอังกอร์จากผู้จัดการร้าน " อยู่มานาน?" ภาคพิเศษ โซโล่เบสและร้อง..เป็นอันจบโชว์
...หลังจากนั้นก็ทักทายเพื่อนฝูงและแฟนเพลง เสียดายที่วันนี้ไม่มีภาพมาฝาก เพราะรู้สึกเหนื่อยล้า
ขีเกียจที่จะกระดิกตัว กระดิกนิ้วกดชัตเตอร์..เฮ้อ..ไม่ดีเลยว่ะ
.....หลังจากนั้นพวกเราเดินไปกินข้าวร่วมกันที่ร้านอาหารไทยชื่อร้านบ้านขี้เหล้า อร่อยดี รู้สึกคิดถึง
อาหารไทยรถเข้มข้นที่บ้านขึ้นมา

วัฒนธรรมการกินที่มีมารยาทของที่นี่คือการกินหมดไม่ให้เหลือ
ชาวญี่ปุ่นถูกสั่งสอนให้เคารพอาหารที่กิน เพราะเคยผ่านภาวะที่ยากลำบาก และอาหารการกินก็ไม่สมบูรณ์
เท่าไหร่ สำรับอาหารที่นี่จึงถูกแบ่งสรรปันส่วนไว้อย่างเรียบร้อย ข้าว ซุป กับข้าว เต้าหู้ เครื่องเคียง (จะได้ไม่แย่งกันกินกับข้าวมั้งนะ) ก่อนกินก็ต้องพูดว่า "อิตาดากิมัส" คือ จะกินแล้วนะ กินเสร็จก็ต้องพูดว่า
"โกจิโซซามะเดส" เป็นอันเสร็จสิ้นการกิน

วันนี้ได้กินข้าว นั่งคุยกันอย่าวสนุกสนาน เราสื่อสารกันแบบง่ายๆ พูดทั้งไทย อังกฤษ และญี่ปุ่น แบบผสมผสานมั่วไปหมด ถึงเวลาที่ต้องร่ำลากันไป ทางร้านหยิบกล้องโพลารอยด์มาชักภาพไว้เป็นที่ระลึก
ตอนนี้คงแปะอยู่ที่ร้าน ถ้าใครแวะผ่านไปแถว Shimo-kitazawa อย่าลืมไปช่วยอุดหนุน ร้านบ้านขี้เหล้าด้วยนะ (อันที่จริงมีตั้งสามสาขา) และขอแนะนำให้มาเดินเที่ยวย่านนี้ให้ได้
มีอะไรให้ดูเยอะแยะ แบบเพลิดเพลินทีเดียว (ถ้าชอบแนววินเทจ) ลากันไปสำหรับวันนี้..เราคงได้เจอกันใหม่เร็วๆ นี้ ไปเดินเที่ยวเล่น กินข้าวด้วยกันอีก กับชาว Asian Bound Book..ขอบอกว่าประทับใจและสนุกมากๆ ขอบคุณสำหรับความใจดีและความน่ารักของทุกคนนะคะ



ปล. มี link ให้เข้าไปดูภาพเหตุการณ์ที่ร้าน Asian Bound Book ในวันนั้น..ถ่ายภาพโดยช่างภาพที่มีชื่อเสียงนาม Yasuji Watanabe เข้าไปดูผลงานของเค้าได้ที่
http://fotologue.jp/amidakamerawithabb/

มาต๊ะเหนะ แปลว่า แล้วเจอกันใหม่นะ

Bear-garden